Iwwer
Meng Geschicht
De Mënsch virun allem
Artivisio Studio, ass net aus engem Karriärplang gebuer. Et ass aus engem Wee gebuer.
Virdrun ech eng Kamera gehal hat, hunn ech an engem ganz aneren Universum geschafft. An zu där Zäit hat ech mech schonn beim ALEBA engagéiert fir d'Personal vun der Firma, wou ech geschafft hunn, ze representéieren an ze verteidegen. Dat war net eng Zeil op engem CV: et war eng Manéier ze sinn. Ech hunn do eppes geléiert, dat mech ni verlooss huet: iwwer d'Zuelen an d'Funktiounen eraus, sinn et ëmmer nach Leit, déi mir begleet.
Da huet d'Krankheet mech gezwongen anzestellen, alles nei ze iwwerleeën. Et ass an dësem Moment vun der Wende, wou een sech freet, wat wierklech zielt, datt ech decidéiert hunn, zréck ze kommen op dat, wat mech ëmmer ugedriwwen huet: d'Kino, d'Bild, d'Manéier wéi een d'Leit erzielt.
De Projet hätt sécherlech op eng oder aner Manéier d'Existenz gesin. Awer et huet haut den Numm, deen mengem Grouss-Onkel Pasquale mir fonnt huet, kuerz ier hien eis verlooss huet. Hien huet mir einfach gesot, datt « et besser kléngt, Artivisio ». E puer Wierder, an e Numm, deen mengem ginn ass. Hanner all Bild, dat ech kreéieren, steet dëst Erbe: d'Conviction, datt déi stäerkste Kommunikatioun déi ass, déi déif menschlech an éierlech bleift.De Mënsch virun allem de Mënsch virun allem. Dat ass net eng Formel, déi ech gewielt hunn, wéi ech meng Firma gestart hunn: et ass eng Linn, déi ech schonn gefollegt hunn.
Meng Aart ze schaffen
Ech betrachte mech net als e Videograph, mä als e Filmregisseur am Service vun de Betriber. De Ënnerscheed ass net just eng Fro vum Vokabulär: et hänkt vun der Manéier of wéi een kuckt. Eng schéi Bild ass net genuch wann et fir näischt déngt. Dofir, virun ech souguer ufänken, probéieren ech éischt d'Wourecht ze verstoen wat Är zukünfteg Clienten wierklech sichen déi richteg Froen déi si stellen, d'Wierder déi si tippen. Ech bauen dann all Video esou op, datt et op dës Froen äntwert, datt et op Google an YouTube fonnt gëtt, an souguer vun den Intelligenzen artifiziellen zitéiert gëtt, op déi e Véierel vun de Sichen schonn ëmgeschalt ass.
Meng Beruff ass net Iech eng Video ze liwweren. Et ass Iech sichtbar ze maachen, dann Iech autonom ze maachen.
Eng Engagement dat mir um Häerz läit: d'Fondatioun vum Souffle
Meng Rees ass duerch d'Krankheet gaangen. Et ass vläicht fir dat, datt meng Partnerschaft mat der Fondatioun vum Souffle fir mech iwwer de simple professionnelle Kader erausgeet. Ech setzen meng Beruff — d'Bild, d'Erzéiung am Service vun deenen, déi d'Fuerschung virunbréngen: e Gesiicht an eng Stëmm den Fuerscher ze ginn, eng Aarbecht oft onsichtbar greifbar ze maachen. Dëst ass vläicht, méi wéi anescht, wou meng Iwwerzeegung seng ganz Bedeitung kritt: den Mënsch virun allem.
D'Authentizitéit, meng Erweiderung
Wann ech dëse schaarfen Sënn fir d'Authentescht hunn, dann hunn ech et mengem italienesche Grousselteren ze verdanken. Ouni si hätt ech ni dës Sensibilitéit entwéckelt. Si hunn mir hir Wäermt an hir Léift fir den echte Sënn vum Liewen iwwerdréit.
Ech hunn mäin Groussvater gesin, wéi hien d'Äerd geschafft huet an seng Kanéngchen gepflegt huet, alles aus Léift gemaach. Eng Lächle, e Bléck hunn gereicht, fir sech ze verstoen. Meng Groussmamm, si war vun enger onendlecher Guttmënschlechkeet: ëmmer bereet, ouni ze zielen, ze ginn, d'Häerz an der Hand, wéi eng Streichel all Dag.
Dat ass alles, wat ech versichen, an menger Filmer eraus ze bréngen, ob si Eventer oder Marketing sinn.
Eng Visioun, déi aus dem Kino gebuer ass
Meng Bléck gouf geformt vun de Regisseuren, déi mech inspiréieren, wéi Luc Besson, wien seng Aarbecht eng Authentizitéit ausstrahlt, déi un all seng Wierker passt. Ech sinn an den « Grand Bleu » verknallt, an zënterhier huet d'Bild an den Kino mech net méi verlooss.
